Barrasī-i guzīdahʹī az mīyān fuzūdʹhā-yi Shāhnāmah Persian 2020
بررسی گزیده ای از میان فزودهای شاهنامه
Protest sentences together with history, criticism and interpretation of Shahnameh poems
میان فزود اصطلاحی نوپدید است که ظاهرا نخستین بار جلال خالقی مطلق آن را با تسامح و تساهل معادلی برای جمله معترضه منظور داشته اند. (یادداشتهای شاهنامه، انتشارات دایره المعارف بزرگ اسلامی، ج 11، ص 42) و نیز شرط تسامح و تساهل بدین صحبت است که بین این دو عنوان نسبت عموم و خصوص مطلق حاکم است؛ زیرا جمله معترضه تنها یک جمله است بی هیچ معنا و پیام خاص و شاید تنها مزیت آن تنزیه کلام باشد. اما میان فزود از جامعیتی همه سویه برخوردار است زیرا از لحاظ ساخت میتواند در قالب یک کلمه، یک جمله، یک مصراع، یک بیت و حتی چند بیت در بین اجزاء کلام حضور داشته باشد و از جهت معنا هم نویسنده یا شاعر - به ویژه فردوسی - به عمد از این شیوه دستوری و تا حدی هم بلاغی برای القا و ابلاغ مفاهیم و معانی بلند و برجسته بهره میگیرد.

