تخت طاووس الفارسية 1447
Takht-i Ṭāvūs
53٫90 $
مشاركة
Wishlist
I was still weak and alone; utterly alone. My legs began to tremble. Those same legs that became the engine of my movement whenever I danced… the same legs that turned into my wings whenever I wanted to fly…
I ran my hand over my weak, shaking legs. That dream I had seen… the shovelfuls of dirt those two men had thrown over me… the first shovelful had been flung straight into my face by Pakzad, bless his heart. The grains of soil had gotten into my eyes. They had brought tears to them and trapped my breath… yet they had made me fear that grave and keep away from it.
Even the sender of this envelope had certainly chosen this method out of hostility toward Pakzad. But why? Wasn’t it supposed to be that, in appearance at least, his enemy should be my friend?
more
هنوز ناتوان بودم و تنها؛ تنهای تنها! پاهایم شروع به لرزیدن کرد. همان پاهایی که وقت رقص، موتور حرکتی ام روی آن سوار میشد... همان پاهایی که بالهایم می شدند تا پرواز کنم... دستی به پاهایم ناتوان و لرزانم کشیدم. آن خوابی که دیده بودم... بیل بیل خاکی که آن دو نفر رویم ریخته بودند... اولین بیل را پاکزاد در صورتم پاشیده بود، دستش درد نکند. ذرات خاک رفته بود توی چشمم. اشکم را در آورده بود، نفسم را گیر انداخته بود... اما باعث شد از آن گور بترسم و برحذر باشم! حتی از فرستنده این پاکت، قطعا برای دشمنی با پاکزاد این روش را انتخاب کرده بود، اما چرا؟ مگر در شکل، قرار نبود دشمن او، دوست من باشد؟
more
